Η προδοσία των Ναϊτών Ιπποτών.

Όσα δεν ξέρετε για την Ιστορία των Ιπποτών που η δίψα του Βασιλιά της Γαλλίας τους κατέστρεψε.

O Ζακ Ντε Μολέ
Σε επτά χρόνια το Τάγμα κυνηγήθηκε, διαλύθηκε και πολλοί εκτελέστηκαν. Ήταν αυτό η δικαιοσύνης για τις ιερόσυλες πρακτικές τους, ή ήταν θύματα ενός σχεδίου;
Ο Ζακ Ντε Μολέ ήταν ήρεμος. Μετά από επτά ολόκληρα χρόνια κατηγοριών, μετά από δίκες, βασανιστήρια, διαψεύσεις και ομολογίες, ήταν απολύτως ήρεμος. Ένα πλήθος είχε συγκεντρωθεί να παρακολουθήσει το γέροντα να πεθαίνει, και μια πυρά είχε ανεγερθεί στο μικρό νησί, έτοιμη να φωτίσει και να διεκδικήσει την ψυχή του. Ο Μολέ απογυμνώθηκε από τα κουρέλια που ήταν κάποτε τα ρούχα τουκαι στη συνέχεια, οι φρουροί έδεσαν το λεπτό, χλωμό σώμα του στον πάσσαλο. Τέλος, ο σιωπηλός άνθρωπος μίλησε. Ζήτησε να γυρίσει από την πλευρά του καθεδρικού ναού των Παρισίων, και τα χέρια του να ελευθερωθούν ώστε να μπορέσει να πεθαίνει προσευχόμενος.
Αυτά τα αιτήματα έγιναν δεκτά και ο Μολέ έσκυψε το κεφάλι του σε σιωπηλή προσευχή, καθώς η πυρά είχε ανάψει. Οι φλόγες μεγάλωσαν γρήγορα, και καθώς οι γλώσσες της φωτιάς μαστίγωναν το σώμα του, μίλησε για μια ακόμη φορά, η φωνή του πιο δυνατή από τις φλόγες.
«Ο Θεός ξέρει ποιος είναι λάθος και ποιος έχει αμαρτήσει!» Διακήρυξε. «Δυστυχία θα επέλθει σύντομα σε αυτούς που μας έχουν καταδικάσει αδίκως, ο Θεός θα εκδικηθεί τους θανάτους μας. Μην αμφιβάλλετε καθόλου, όλοι όσοι είναι εναντίον μας θα υποφέρουν εξαιτίας μας!».  Οι φλόγες αυξήθηκαν υψηλότερα, αλλά ο πόνος δεν φαινόταν στο πρόσωπό του. «Πάπα Κλήμη, βασιλιά Φίλιππε - ακούστε με τώρα!» βρυχήθηκε. "Μέσα σε ένα χρόνο, θα λογοδοτήσετε για τα εγκλήματά σας υπό την παρουσία του Θεού!» Μετά από αυτά τα τελευταία λόγια, ο Μολέ σώπασε, και οι φλόγες πήραν την ψυχή του.
Πριν τελειώσει η χρονιά, ο Πάπας Ο Κλήμης και ο Φίλιππος ο τέταρτος ήταν νεκρός. Ο Κλήμης υπέκυψε τελικά σε μια μακρά ασθένεια στις 20 Απριλίου 1314 και ο Γάλλος βασιλιάς πέθανε μετά από ένα κυνηγετικό ατύχημα στις 29 Νοεμβρίου 1314 μόλις στα 46.
Τα διάσημα τελευταία λόγια του Ζακ ντε Μολέ ίσως να μην έχουν πράγματι ειπωθεί από τον Μεγάλο Μάγιστρο . Όπως και τόσες πολλές άλλες πτυχές των Ναϊτών Ιπποτών, έχει διαστρεβλωθεί από το μύθο και το θρύλο, και σήμερα απλά δεν ξέρουμε αν όντως καταράστηκε τους προδότες πριν αφήσει την τελευταία του πνοή. Χάρη στην ξαφνική και δραματική πτώση τους, μια σειρά από φήμες, μύθοι και συνωμοσίες εξακολουθούν να υφίστανται για το μυστηριώδες Τάγμα, αποκρύπτοντας το πραγματικό ταπεινό ξεκίνημα τους και το καταστροφικό τέλος που συγκλόνισε την Ευρώπη του 14ου αιώνα.
Παρά το γεγονός ότι το Τάγμα άρχισε σε συνθήκες φτώχειας, στηριζόμενο σε δωρεές για να επιβιώσει, πολύ γρήγορα έγινε ένα από τα πιο ισχυρά μοναστικά τάγματα στον μεσαιωνικό κόσμο. Με παπική έγκριση, χρήματα, γη και πρόθυμους νέους ευγενείς να ενισχύουν τα ταμεία των Ναϊτών.
Εκτός του ότι ήταν μια ισχυρή στρατιωτική δύναμη, έλεγχαν επίσης ένα τεράστιο οικονομικό δίκτυο, το οποίο έχει αναγνωρισθεί ως το πρώτο σύγχρονο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα. Πολλοί ευγενείς που επιθυμούσαν να ενταχθούν στις σταυροφορίες τοποθετούσαν το πλούτο τους υπό τον έλεγχο των Ναϊτών, οι οποίοι στη συνέχεια τους προμήθευαν με πιστωτικές επιστολές. Αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε σπίτια  Ναϊτών σε όλο τον κόσμο για να αποσύρουν τα κεφάλαιά τους. Μέχρι το 13ο αιώνα, οι Ναΐτες ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς και πλούσιους οργανισμούς στον κόσμο, αγνοώντας παντελώς ότι μια δραματική και τρομερή μοίρα τους περίμενε. Ωστόσο, δεν θα ήταν οι μουσουλμάνοι στην Ανατολή που θα επέφεραν την πτώση τους, αλλά οι ομόπιστοι τους Χριστιανοί από τη Δύση.
Το 1306, οι Ναΐτες υποστήριξαν ένα πραξικόπημα στην Κύπρο που ανάγκασε τον Ερρίκο Β' να παραιτηθεί υπέρ του αδελφού του. Οι ενέργειες αυτές δεν πέρασαν απαρατήρητες. Πολλοί μονάρχες σε χώρες με ισχυρή Ναϊτική παρουσία άρχισαν να αισθάνονται άβολα - με τη δύναμη τους, τι σταματούσε τους Ναΐτες από το να υποστηρίξουν εξεγέρσεις βαρώνων στις χώρες τους; Οι Ναΐτες ήταν επίσης πολύ δραστήριοι στην επιθυμία τους να σχηματίσουν τη δική τους χώρα, παρόμοια με τους Τεύτονες Ιππότες της Πρωσίας και τους Ιωαννίτες Ιππότες, άλλο Καθολικο στρατιωτικό Τάγμα, στη Ρόδο.
Ο Βασιλιάς Φίλιππος
Το 1305, ο Μολέ έλαβε μια επιστολή από τον Πάπα Κλήμη V, που τότε είχε έδρα τη Γαλλία, σχετικά με τη δυνατότητα συγχώνευσης των Ναϊτών Ιπποτών με τους Ιωαννίτες. Ο Μολέ ήταν διακαώς εναντίον της ιδέας, αλλά το 1306 ο Κλήμης κάλεσε τους δύο Μεγάλους Μαγίστρους στη Γαλλία για να συζητήσουν περαιτέρω το θέμα, με εντολή να έρθουν προς τα εδώ, χωρίς καθυστέρηση, με όσο το δυνατόν περισσότερη μυστικότητα. Ο Μολέ έφτασε το 1307, αλλά ο Foulques de Villaret, ο ηγέτης του άλλου Τάγματος, είτε είχε καθυστερήσει ή αισθάνθηκε πως κάτι δεν πήγαινε καλά, καθώς δεν έφθασε, και ενώ ο Πάπας και ο Μολέ περίμεναν, ένα εντελώς διαφορετικό θέμα συζήτησης τέθηκε.
Δύο χρόνια νωρίτερα, ένας εκτοπισμένος Ναΐτης είχε κατηγορήσει το Τάγμα για πολλά σοβαρά αδικήματα, και παρόλο που γενικά πιστευόταν ότι ήταν ψευδείς, ο βασιλιάς Φίλιππος Δ 'της Γαλλίας είχε πρόσφατα επαναφέρει το θέμα. Ο Μολέ, κουρασμένος από τις γελοίες κατηγορίες, ζήτησε ο Κλήμης να εξετάσει το θέμα ώστε να απαλλαγεί από αυτή τη γελοία κατάσταση. Στις 24 Αυγούστου, ο Κλήμης έγραψε στον Φίλιππο, λέγοντας ότι δεν πιστεύει τις κατηγορίες, αλλά θα ξεκινήσει έρευνα <<όχι χωρίς μεγάλη θλίψη, άγχος και αναστάτωση της καρδιάς,>>  και συμβούλευσε τον Φίλιππο να μην προβεί σε περαιτέρω ενέργειες. Ο Φίλιππος δεν θέλησε να ακούσει. Τα ξημερώματα της Παρασκευής 13 Οκτωβρίου οι δυνάμεις του βασιλιά συνέλαβαν κάθε Ναΐτη που μπορούσαν να βρουν στη Γαλλία.
Όταν οι Ναΐτες στη Γαλλία συνελήφθησαν, οι κατηγορίες εναντίον τους ήταν αίρεση, σοδομισμός, βλασφημία και άρνηση του Χριστού. Χρεώνοντας τους με την αίρεση, ο Φίλιππος θα μπορούσε ο ίδιος να παρουσιαστεί ως στρατιώτης του Χριστού, όπως ο Άγιος παππούς του Louis IX. Αλλά οι ενέργειές του ήταν μια παραβίαση της εκκλησίας της Ρώμης, και ο Κλήμης ήταν έξω φρενών. Ο Φίλιππος πιθανότατα πίστευε ότι ο Πάπας είναι μια εύθραυστη και άρρωστη φιγούρα και σίγουρα δεν αποτελεί απειλή, αλλά ο Κλήμης έγραψε θυμωμένα στον Φίλιππο, κατηγορώντας τον για παραβίαση κάθε κανόνα με αυτή την πράξη περιφρόνησης προς τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Περίπου 15.000 Ναΐτες τώρα κατοικούσαν στις φυλακές της Γαλλίας, πολλοί από τους οποίους δεν ήταν ευγενείς ή ιππότες, αλλά απλοί αγρότες και βοσκοί. Ο Φίλιππος άρπαξε τη γη και την περιουσία τους και σιγουρεύτηκε πως θα πάρει τις ομολογίες που χρειαζόταν για να συνθλίψει το Τάγμα σε κομμάτια.
Υπήρξε ένας πολύ απλός τρόπος για την απόκτηση ομολογιών, και ο Φίλιππος θα τον χρησιμοποιούσε με μεγάλη επιτυχία: τα βασανιστήρια. Με τους πολλούς και φριχτούς τρόπους βασανιστηρίων που χρησιμοποιούσαν οι Ιεροεξεταστές του Φίλιππου δεν ήταν παράξενο που όταν τους πήγαν τελικά για δίκη πολλοί ομολόγησαν.
Στις ακροάσεις που προέδρευαν οι ιεροεξεταστές που είχαν επιβλέψει τα βασανιστήρια, 134, από τους 138 αδελφούς ομολόγησαν μία ή περισσότερες από τις κατηγορίες. Ο ίδιος ο Μολέ υπέγραψε ομολογία αφού υποβλήθηκε σε εκδορά των άκρων και των όρχεων του. Αυτό ακολουθήθηκε γρήγορα από παρόμοιες ομολογίες από όλα τα ανώτερα μέλη του Τάγματος. Ωστόσο, όταν ο Κλήμης επέμεινε ότι οι ομολογίες έπρεπε να ακουστούν από παπική επιτροπή, ο Μολέ και οι άνδρες του έκανα γρήγορα στροφή. Με ασφάλεια και μακριά από τον έλεγχο του Φιλίππου, ο Μολέ ανακάλεσε την ομολογία του, ισχυριζόμενος ότι την έδωσε αρχικά λόγω των βασανιστηρίων που υπέστη. Οι άλλοι Ναΐτες ακολούθησαν και τα σχέδια του Φιλίππου για ταχύ και βίαιο τέλος του Τάγματος εξαφανίστηκαν.
Σε μια προσπάθεια να πείσει τον Κλήμη, ο Φίλιππος τον επισκέφθηκε στο Πουατιέ και έστειλε 72 Ναΐτες να ομολογήσουν μπροστά του. Έβαλε τις δυνάμεις του διανέμουν φυλλάδια και να δώσουν ομιλίες σχετικά με τη διαφθορά των Ναϊτών. Ο Φίλιππος προειδοποίησε ότι αν ο Πάπας δεν ενεργούσε, θα έπρεπε να εκδιωχθεί προκειμένου να υπερασπιστεί τον καθολικισμό. Στριμωγμένος, εκφοβισμός και τώρα σε συνθήκες περιορισμού, ο Κλήμης διέταξε έρευνα σχετικά με τους Ναΐτες. Ο Μολέ και τα υπόλοιπα ανώτερα μέλη ανακάλεσαν τις δηλώσεις ανάκλησης τους και τα μεγαλόπνοα σχέδια του Φιλίππου τέθηκαν σε εφαρμογή για άλλη μια φορά.
Υπό μεγάλη πίεση από τον Φίλιππο και πιθανόν επιθυμώντας να απαλλαγεί ο ίδιος του όλου θέματος, μια για πάντα, ο Κλήμης εξέδωσε ένα διάταγμα που διέλυε επισήμως το Τάγμα. Αυτό δεν σήμαινε όμως ότι οι ιππότες ήταν ένοχοι αλλά ήταν το τέλος του Τάγματος για τα καλά. Προς μεγάλη ενόχληση του Φιλίππου, μια δεύτερη παπική βούλα εκδόθηκε η οποία μετέφερε τη περιουσία τους Ναϊτών στους Ιωαννίτες Ιππότες. Τέλος, η βούλα Considerantes Dudum επέτρεπε σε κάθε επαρχία να ασχοληθεί με τους Ναϊτες που κατοικούσαν στην περιοχή της κατά το δοκούν. Η τύχη των ηγετών, ωστόσο, ήταν στα χέρια της εκκλησίας.
Ο ντε Μολέ στην πυρά
Ο Μολέ και τρία από τα ανώτερα μέλη ήταν στη φυλακή, περιμένοντας τα νέα για την μοίρα τους. Τέλος, στις 18 Μαρτίου 1314 οι ηγέτες οδηγήθηκαν έξω σε μια πλατφόρμα μπροστά από την Παναγία των Παρισίων για να ακούσουν τις ποινές τους. Και οι τέσσερις ήταν γέροι, ο Μολέ ήταν, μέχρι τώρα, τουλάχιστον 70, ενώ οι άλλοι κυμαίνονταν 50 έως 60. Λόγω προγενέστερων ομολογιών τους, κρίθηκαν ένοχοι για αίρεση και καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη. Δύο από τους άνδρες αποδέχτηκαν σιωπηλά τη μοίρα τους, αλλά αντιμέτωπος με το να ζει το υπόλοιπο της ζωής του λιμοκτονώντας σε ένα υγρό, σκοτεινό κελί ως ο τελευταίος ηγέτης ενός ταπεινωμένου και ντροπιασμένου Τάγματος, ο Μολέ βρήκε επιτέλους τη φωνή του. Συγκλονίζοντας το πλήθος και τους παρόντες καρδινάλιους, ο Μεγάλος Μαγίστρος και ο πιστός του από την Νορμανδία, Γοδεφρείδος ντε Τσέρνι, διαμαρτυρήθηκαν δυνατά για την αθωότητά τους. Αρνήθηκαν τις ομολογίες , επιμένοντας ότι το Τάγμα δεν ήταν τίποτα άλλο εκτός από άγιο και καθαρό.
Αυτό ήταν εντελώς απροσδόκητο, και άφησε τους καρδιναλίους σε σύγχυση σχετικά με το τι πρέπει να κάνουν. Όταν η είδηση έφθασε στον Φίλιππο, έγινε έξω φρενών. Ο ίδιος έκρινε ότι οι Ναίτες λέγοντας πλέον φανερά ότι είναι αθώοι, ήταν ένοχοι ως υποτροπιάζοντες αιρετικοί και η τιμωρία για αυτό ήταν ο θάνατος στη πυρρά. Πριν από το τέλος της ημέρας, ο Μολέ και ο Τσέρνι ήταν νεκροί. Αντί να ζήσει τις τελευταίες του μέρες ντροπιασμένος σε ένα κελί ο Μολέ προτίμησε να πεθάνει ως μάρτυρας.



Από τον Βένγκα - Μαργαρίτη Γεώργιο

COMMENTS

Όνομα

Αγγλία,21,Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία,2,Αζτέκοι,1,Αίγυπτος,8,Αμερική,9,Αργεντινή,1,Αρμενία,1,Βατικανό,7,Βέλγιο,1,Βιετνάμ,1,Βόρεια Κορέα,2,Βυζάντιο,2,Γαλατία,3,Γαλλία,17,Γερμανία,13,Γη του Πυρός,1,Δανία,1,Ειδήσεις,18,Ελλάδα,19,Ευρώπη,6,Θιβέτ,1,Θρησκεία,11,Ιαπωνία,6,Ιουδαία,2,Ιρλανδία,1,Ισλαμικό Κράτος,1,Ισπανία,5,Ιταλία,11,Κατάρ,1,Κίνα,5,Κινητά,1,Κονγκό,1,Λίστες,39,Μεξικό,2,Μογγολία,1,Νέα Ορλεάνη,2,Νεπάλ,1,Ντουμπάι,1,Ολλανδία,1,Πακιστάν,1,Περσία,2,Ρώμη,11,Ρωσία,4,Σαουδική Αραβία,1,Σκόπια,2,Σκωτία,2,Συμφορές,14,Τέως Μονάρχες,3,Τουρκία,7,
ltr
item
Η ιστορία...να λέγεται: Η προδοσία των Ναϊτών Ιπποτών.
Η προδοσία των Ναϊτών Ιπποτών.
Όσα δεν ξέρετε για την Ιστορία των Ιπποτών που η δίψα του Βασιλιά της Γαλλίας τους κατέστρεψε.
https://1.bp.blogspot.com/-R0YsthflMfY/WB3tOgCzaiI/AAAAAAAAAVw/xZSzCnlVma0_q4cYjX7CdTPXt0_-8ZjLQCLcB/s400/JacquesdeMolay.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-R0YsthflMfY/WB3tOgCzaiI/AAAAAAAAAVw/xZSzCnlVma0_q4cYjX7CdTPXt0_-8ZjLQCLcB/s72-c/JacquesdeMolay.jpg
Η ιστορία...να λέγεται
http://www.historicchronicles.com/2016/11/story.of.templars.html
http://www.historicchronicles.com/
http://www.historicchronicles.com/
http://www.historicchronicles.com/2016/11/story.of.templars.html
true
6766169106323912359
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy