Ηρώδης ο Μέγας: Ο αμφιλεγόμενος βασιλιάς που άλλαξε τους Αγίους Τόπους

Ηρώδης ο Μέγας: Ο αμφιλεγόμενος βασιλιάς που άλλαξε τους Αγίους Τόπους

Λίγες προσωπικότητες στην ιστορία έχουν τόσο αμφιλεγόμενη φήμη όπως ο Βασιλιάς Ηρώδης Α΄ ο Μέγας της Ιουδαίας. Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, ο Ηρώδης είναι ο κακός της γνωστής χριστουγεννιάτικης ιστορίας. Το Ευαγγέλιο του Ματθαίου λέει πώς ο βασιλιάς διέταξε το θάνατο όλων των αγοριών λίγο μετά τη γέννηση του Ιησού, ένα γεγονός που είναι γνωστό ως η Σφαγή των Νηπίων. Το να αποκαλούμε λοιπόν αυτόν τον βασιλιά «Μέγα» φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, ανάρμοστο.

Ωστόσο, σύμφωνα με πολλούς μελετητές του αξίζει αυτός ο τιμητικός τίτλος. Ο Ηρώδης που βασίλευσε το τελευταίο μέρος του πρώτου αιώνα π.Χ. ήταν εξαιρετικός διοικητής. Έχτισε υπέροχα δημόσια κτίρια σε όλη την Ιουδαία, με κυριότερο την κολοσσιαία ανακατασκευή του Ναού στην Ιερουσαλήμ. Ο Ηρώδης έσωσε τους υπηκόους του από έναν λιμό στα μέσα της δεκαετίας του 20 π.Χ. Αν και κατά τη διάρκεια της βασιλείας επικράτησε κατά κύριο λόγο η ειρήνης και η ευημερίας στην Ιουδαία, αντιμετωπίζονταν με βαθιά καχυποψία από τους υπηκόους του.

Η βασιλεία του Ηρώδη ήταν μια  προσπάθεια εξισορρόπησης μεταξύ της ευχαρίστησης των Ρωμαίων στους οποίους ήταν υποτελής και της εξυπηρέτησης των αναγκών του λαού του. Η πίεση εξαιτίας αυτής της προσπάθειας, καθώς και το τοξικό περιβάλλον της βασιλικής αυλής, μπορεί να είναι αυτό που έκανε τον Ηρώδη να γίνεται όλο και πιο παρανοϊκός, σκληρός και εκκεντρικός προς το τέλος της ζωής του. Μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια αυτής της μεταγενέστερης περιόδου έκανε αξιόπιστη την ιστορία με τη λεγόμενη Σφαγή των Νηπίων, παρά την έλλειψη ιστορικών αποδεικτικών στοιχείων ότι κάτι τέτοιο όντως συνέβη.

Υπάρχει, ωστόσο, μια πτυχή αυτού του ιδιόρρυθμου βασιλιά για την οποία όλοι οι σχολιαστές συμφωνούν: εξαιτίας της σχέσης με τους Ρωμαίους αφέντες του ο Ηρώδης ο Μέγας δεν ήταν ποτέ σε θέση να κερδίσει τις καρδιές όλων των Εβραίων υπηκόων του. Η Ρώμη χρειαζόταν τον Ηρώδη όσο και ο Ηρώδης τη Ρώμη και ο βασιλιάς των Ιουδαίων ταυτίστηκε στενά με τον πολιτισμό και τη γλώσσα της Ρώμης όλη του τη ζωή.

Η ηγεμονία της Ηρωδιανής Δυναστείας επί της Ιουδαίας συνεχίστηκε από τον γιο του Ηρώδη Αντίπα - επίσης διαβόητος στις χριστιανικές γραφές, καθώς βασίλευσε κατά τη διάρκεια της ζωής και του θανάτου του Ιησού. Ο Ηρώδης ο Μέγας και ο γιος του μέσα από τη Καινή Διαθήκη έγιναν το σύμβολο της διεφθαρμένης γήινης εξουσίας ακριβώς λόγω της ζωτικής σημασίας τους στη γεωπολιτική της εποχής και του βασικού ρόλου που έπαιξαν στην εμφάνιση της Ρώμης ως της μη αμφισβητούμενης δύναμης στην ανατολική Μεσόγειο.


Άνοδος στην εξουσία


Στις αρχές του δεύτερου αιώνα π.Χ., η δυναστεία των Σελευκιδών, που βρισκόταν σε παρακμή, κυβερνούσε τα απομεινάρια της ανατολικής αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τη βάση της στη Συρία. Πιο νότια, η αιγυπτιακή δυναστεία των Πτολεμαίων είχε άρχισε επίσης να καταρρέει. Οι Εβραίοι της Ιουδαίας που ήταν μεταξύ των δύο αυτών εξασθενημένων δυνάμεων προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τη χρονική συγκυρία τους μέσω της εξέγερσης των Μακκαβαίων (περίπου το 167-164 π.Χ.), κερδίζοντας για λίγο την ανεξαρτησία τους από τη δυναστεία των Σελευκιδών και επεκτείνοντας τα εδάφη τους υπό την Ασμοναϊκή δυναστεία.

Έχοντας αρχικά την ευλογία της Ρώμης, το ανεξάρτητο εβραϊκό βασίλειο ένιωθε όλο και περισσότερο την πίεση της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας που επεκτεινόταν στην περιοχή. Όταν η Ιουδαία έγινε υποτελής της Ρώμης το 63 π.Χ., οι ηγέτες της βρήκαν έναν πρόθυμο συνεργάτη στο πρόσωπο του πατέρα του Ηρώδη, Αντίπατρο, ο οποίος έγινε οικονομικός κυβερνήτης της νέας ρωμαϊκής επαρχίας.

Διαιρεμένοι σχετικά με το αν έπρεπε να πολεμήσουν τους Ρωμαίους ή να υποταχθούν σε αυτούς ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος εντός της Ασμοναϊκής δυναστείας. Ο γιος του Αντίπατρου, ο Ηρώδης, ζήτησε βοήθεια από τη Ρώμη και διορίστηκε βασιλιάς της Ιουδαίας το 40 π.Χ. Εκείνη την εποχή η Ιερουσαλήμ είχε καταληφθεί από τα στρατεύματα των Παρθίων που πολεμούσαν για λογαριασμό των Εβραίων που ήταν κατά των Ρωμαίων. Με τη ρωμαϊκή βοήθεια, ο Βασιλιάς Ηρώδης ανακατέλαβε την πόλη το 37 π.Χ., από όπου ανέπτυξε εξαιρετικές σχέσεις με υψηλόβαθμες προσωπικότητες, συμπεριλαμβανομένου του Μάρκου Αντώνιου.

Αυτή η σχέση θα μπορούσε να οδηγήσει στο τέλος του Ηρώδη, καθώς ο Αντώνιος πολεμούσε τον Οκταβιανό (τον μελλοντικό Αυτοκράτορα Αύγουστο), αλλά τελικά ηττήθηκε στη Ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ.

Ο θριαμβευτής Οκταβιανός απαίτησε μία ακρόαση με τον Ηρώδη. Φοβούμενος για τη ζωή του, ο βασιλιάς των Ιουδαίων ορκίστηκε πίστη στον Οκταβιανό, ο οποίος τελικά του επέτρεψε να παραμείνει βασιλιάς. Ο Εβραίος ιστορικός Ιώσηπος Φλάβιος γράφει ότι ο Οκταβιανός πίστευε πως όπως ο Ηρώδης ήταν πιστός στον Μάρκο Αντώνιο έτσι θα ήταν πιστός και στη Ρώμη.

Ωστόσο, στα μάτια των ευσεβών, Εβραίων υπηκόων του, η αφοσίωση του Ηρώδη στους ειδωλολάτρες Ρωμαίους και ο θαυμασμός που είχε για την ελληνιστική τέχνη ήταν καθαρή προδοσία. Είχε ανέβει στο θρόνο της Ιουδαίας μόνο αφού είχε χυθεί αρκετό εβραϊκό αίμα από τις ρωμαϊκές λεγεώνες. Εκτός αυτού, η καταγωγή του ήταν κάθε άλλο παρά καθαρά εβραϊκή. Η οικογένεια του Ηρώδη είχε μεταστραφεί στον Ιουδαϊσμό, αλλά η οικογένεια του πατέρα του καταγόταν από την Εδώμ και η μητέρα του ήταν από την Αραβία. Το χειρότερο απ` όλα όμως ήταν πως ο Ηρώδης αψηφούσε τα έθιμα και τους νόμους της εβραϊκής θρησκείας.


Κορυφαία επιτεύγματα

Το φρούριο του Ηρωδείου
Το φρούριο του Ηρωδείου


Ο Ηρώδης καλλιέργησε προσεκτικά την εικόνα του ως εκλεπτυσμένος οπαδός του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού. Αν και οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης τον περιέγραψαν ως τύραννο, ο Ηρώδης θεωρούσε τον εαυτό του πρότυπο λεπτότητας. Έγινε φίλος με κορυφαίες προσωπικότητες στις οποίες έδινε προσκλήσεις να επισκεφτούν τα παλάτια του στην Ιερουσαλήμ και την Ιεριχώ. Οι ειδωλολάτρες ευγενείς, φιλόσοφοι, ιστορικοί, ποιητές και θεατρικοί συγγραφείς που συνέρρεαν διαδοχικά στη βασιλική αυλή ερέθιζε τους Σαδδουκαίους και τους Εσσαίους, τις κύριες εβραϊκές σέκτες που ήταν συγκεντρωμένες μέσα και γύρω από την Ιερουσαλήμ. Οι δύο ομάδες είχαν πολλές διαφορές μεταξύ τους: Οι Σαδδουκαίοι αντιπροσώπευαν το κατεστημένο, κατείχαν τα μαγαλύτερα αξιώματα του Ναού, ενώ οι Εσσαίοι ήταν μια αποκαλυπτική σέκτα που ήθελε να δει τον Ιουδαϊσμό να εξαγνίζεται και να μεταρρυθμίζεται. Παρά τις διαφορές τους, και οι δύο ομάδες πίστευαν ότι ο βασιλιάς σκόπιμα διέφθειρε και παραβίαζε τα εβραϊκά έθιμα εντός της αυλής του.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Νικόλαο τον Δαμασκηνό, ένας από τους στενούς φίλους του Ηρώδη, ο βασιλιάς αμελούσε τις υποθέσεις του κράτους και τη μελέτη του εβραϊκού νόμου και περνούσε το χρόνο του μελετώντας φιλοσοφία, ρητορική και την ιστορία της Ελλάδας και της Ρώμης. Οι κρατικές υποθέσεις ανατέθηκαν σε υπαλλήλους με ελληνική εκπαίδευση. Όταν ο βασιλιάς προχωρούσε στις συνήθεις θρησκευτικές πράξεις, οι ευσεβείς κριτικοί του παρέμεναν δύσπιστοι. Ο Ηρώδης ήξερε ότι το να βασιλεύσει στην Ιουδαία ήταν αδύνατο χωρίς τη συγκατάθεση των ισχυρών Φαρισαίων, τους οποίους φρόντιζε με διάφορες παραχωρήσεις. Ήταν σε θέση να τους κρατήσει στο πλευρό του χωρίς ποτέ να κερδίσει την απόλυτη εμπιστοσύνη τους.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Ιώσηπο, οι νέες πόλεις του Ηρώδη εξόργισαν την εβραϊκή ιερατική τάξη επειδή τα παγανιστικά μνημεία τους ήταν προσβλητικά κοντά στην Ιερουσαλήμ. Μεταξύ 22 και 10 π.Χ., ο Ηρώδης έχτισε την πόλη Παράλιο Καισάρεια προς τιμήν του Καίσαρα Αύγουστου. Χτίστηκε γύρω από ένα τεχνητό λιμάνι το οποίο ήταν προστατευμένο με κυματοθραύστες. Αυτό το αξιοσημείωτο επίτευγμα της μηχανικής ήταν η βάση του Ηρωδιακού στόλου, τον οποίο ο βασιλιάς έθεσε εξ ολοκλήρου στην υπηρεσία της Ρώμης.

Οι ναοί της Καισάρειας ήταν αφιερωμένοι στη θεά Ρόμα και στον ίδιο τον Αύγουστο. Κάθε πέντε χρόνια, ο Ηρώδης διοργάνωνε μονομαχίες, αφιερωμένες στον Αύγουστο και τη σύζυγό του Λιβία, στις οποίες οι ξένες χορεύτριες σχεδόν ξεπερνούσαν τους επισκέπτες. Μεγαλοπρεπή βραβεία απονέμονταν στους νικητές και κυκλοφορούσαν φήμες για άγρια, οργιώδη πάρτι. Οι εβραϊκές αρχές έβλεπαν αυτές τις υπερβολές με βαθιά αποδοκιμασία. Αντιμετώπιζαν τις μονομαχίες ως βαθιά ανήθικες, καθώς πίστευαν ότι όλες οι ανθρώπινες ζωές ανήκουν στον Θεό.

Το πιο μεγαλύτερο θρησκευτικό σκάνδαλο που σχετίζεται με τον  Ηρώδη τον Μέγα ήταν η παραβίαση του τάφου του Βασιλιά Δαβίδ στη Βηθλεέμ. Είχαν κυκλοφορήσει φήμες πως στον τάφο ήταν κρυμμένος ο θησαυρός του Δαβίδ. Έχοντας ξοδέψει μεγάλα χρηματικά ποσά κατά το χτίσιμο της Καισάρειας, και ίσως βλέποντας τον εαυτό του ως απόγονο του βασιλιά Δαβίδ, ο Ηρώδης, λέγεται, συνόδευσε κρυφά εργάτες προκειμένου να συλλήσουν τον τάφο. Ο ιστορικός Ιώσηπος αφηγείται πώς, όταν μπήκαν, ανακάλυψαν ότι δεν υπήρχε θησαυρός.

Οι σύγχρονοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι, παρά τις διάφορες περιπτώσεις απληστίας, η βασιλεία του Ηρώδη ήταν εξαιρετικά εποικοδομητική. Παρά την μεμψιμοιρία των ιερέων, η διπλωματία του Ηρώδη εξασφάλισε την επιβίωση της εβραϊκής ταυτότητας σε μια ταραχώδη εποχή για την ανατολική Μεσόγειο. Η συμβολή του στην υλική κουλτούρα της Ιουδαίας ήταν άνευ προηγουμένου. Κατασκεύασε τα φρούρια του Μασάντα και του Ηρωδείου, καθώς και εξασφάλισε τη παροχή νερού στην Ιερουσαλήμ. Χρησιμοποιώντας τις επαφές του στη Ρώμη κατά τον λιμό του 25-24 π.Χ., οργάνωσε την εισαγωγή αιγυπτιακών σιτηρών για να ταΐσει τον λαό του. Ωστόσο, ακόμη και οι βιογράφοι του Ηρώδη που τον βλέπουν θετικά αναγνωρίζουν ότι η βίαιη συμπεριφορά των τελευταίων χρόνων του βοήθησε στην υπονόμευση της φήμης του.


Ο τρελός βασιλιάς


Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η οικογενειακή ζωή του Βασιλιά Ηρώδη ήταν πηγή συνεχών σκανδάλων στην Ιερουσαλήμ. Εκτός του οτι διατηρούσε μεγάλο αριθμό παλλακίδων, ο Ηρώδης πιστεύεται ότι είχε συνολικά εννέα συζύγους και πως μερικές φορές ήταν παντρεμένος με περισσότερες από μία ταυτόχρονα.

Οι ίντριγκες στο παλάτι τροφοδότησαν μια αυξανόμενη αίσθηση παράνοιας στον Ηρώδη. Κάποιες από τις συνομωσίες μπορεί να ήταν πραγματικές, αλλά άλλες ήταν ο καρπός της ζωηρής φαντασίας του Ηρώδη. Η συνεχής υποψία περί συνωμοσίας της Ασμοναϊκής δυναστείας προκάλεσε ένα κύμα αιματοχυσίας. Ο Ηρώδης είχε σκοτώσει πολλά μέλη της οικογένειάς του κατά τη διάρκεια των συχνών εκκαθαρίσεων που έκανε. Μεταξύ των θυμάτων του ήταν ο γαμπρός του Αριστόβουλος ο Νεότερος, τον οποίο είχε προηγουμένως διορίσει αρχιερέα, καθώς και τον πρώην βασιλιά της Ασμοναϊκής δυναστείας, Υρκανό Β΄. Η σύζυγός του Μαριάμνη δολοφονήθηκε κατόπιν εντολής του όπως και οι δύο γιοι της, ο Αλέξανδρος και ο Αριστόβουλος. Αποκλήρωσε τον μεγαλύτερο γιο του, τον Αντίπατρο και αργότερα τον εκτέλεσε.

Πολλοί άμαχοι πέθαναν στα μπουντρούμια των ανακτόρων του, θύματα του συστηματικού σχεδίου του Ηρώδη περί εξάλειψης όσων έδειχναν αφοσίωση στην Ασμοναϊκή δυναστεία που είχε κυβερνήσει πριν από αυτον.

Βασανισμένος από ανασφάλεια, η επιθυμία του Ηρώδη για εκδίκηση γινόταν όλο και πιο έντονη. Ο Ιώσηπος γράφει πώς, έχοντας εισέλθει στην τελευταία περίοδο της ζωής του που τον βασάνιζε μία οδυνηρή ασθένεια, ο Ηρώδης διέταξε μετά το θάνατό του, οι ευγενείς της χώρας να εγκλωβιστούν στο αμφιθέατρο της Ιεριχώ και να σκοτωθούν με βέλη. Η διαταγή δεν εκτελέστηκε ποτέ. Δεν υπάρχει καμία άμεση απόδειξη για την ιστορικότητα της σφαγής των νηπίων στη Βηθλεέμ, αν και η ιστορία δεν είναι απίστευτη δεδομένης της ψυχικής κατάστασης του Ηρώδη. Οι ενέργειές του δημιούργησαν ένα ενδιαφέρον ιστορικό παράδοξο: είναι ένας βασιλιάς που μισούν σχεδόν όλοι αλλά που οι ιστορικοί τον χαρακτηρίζουν Μέγα.

COMMENTS

Όνομα

Αγγλία,12,Αίγυπτος,2,Αρχαίες Θρησκείες,2,Αυτοκράτειρα,1,Αυτοκράτορες,2,Αψβούργοι,1,Βασιλιάδες και Βασίλισσες,15,Βασιλιάς της Αγγλίας,3,Βασιλιάς της Γαλλίας,1,Βασίλισσα της Αγγλίας,5,Βυζάντιο,3,Γαλλία,1,Γερμανία,2,Διάφορα,6,Δικτάτορες,2,Εκκλησία,2,Ελλάδα,1,Ερωτήσεις,2,Θρησκεία,5,θρησκεία και ιστορία,6,Ιερουσαλήμ,2,Ιουδαία,2,Ιουδαϊσμός,2,Ισπανία,1,Καθολική Εκκλησία,1,Ναζί,2,Οίκος του Αννόβερου,1,Οίκος των Βουρβόνων,1,Οίκος των Στιούαρτ,1,Πράγματα που δεν ξέρατε,3,Πρόσωπα που άλλαξαν την Ιστορία,8,Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία,4,Ρώμη,2,Σκωτία,1,Τυδώρ,8,Φαραώ,2,χριστιανισμός,4,
ltr
item
Ιστορικά Χρονικά: Ηρώδης ο Μέγας: Ο αμφιλεγόμενος βασιλιάς που άλλαξε τους Αγίους Τόπους
Ηρώδης ο Μέγας: Ο αμφιλεγόμενος βασιλιάς που άλλαξε τους Αγίους Τόπους
Ο κακός της γνωστής χριστουγεννιάτικης ιστορίας, ο Βασιλιάς Ηρώδης, οραματιζόταν μια καινούργια Ρωμαϊκή Ιουδαία.
https://1.bp.blogspot.com/-2IVWvmJKHN0/YC8Fe5rbjsI/AAAAAAAAfAk/mhKH-RdoIyo1CXZvjE6x7wDGWf1p9rLeACLcBGAsYHQ/s16000/%25CE%2597%25CF%2581%25CF%258E%25CE%25B4%25CE%25B7%25CF%2582%2B%25CE%2591%25CE%2584%2B%25CE%25BF%2B%25CE%259C%25CE%25AD%25CE%25B3%25CE%25B1%25CF%2582.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-2IVWvmJKHN0/YC8Fe5rbjsI/AAAAAAAAfAk/mhKH-RdoIyo1CXZvjE6x7wDGWf1p9rLeACLcBGAsYHQ/s72-c/%25CE%2597%25CF%2581%25CF%258E%25CE%25B4%25CE%25B7%25CF%2582%2B%25CE%2591%25CE%2584%2B%25CE%25BF%2B%25CE%259C%25CE%25AD%25CE%25B3%25CE%25B1%25CF%2582.jpg
Ιστορικά Χρονικά
https://www.historicchronicles.com/2021/02/Irwdis.o.Megas.html
https://www.historicchronicles.com/
https://www.historicchronicles.com/
https://www.historicchronicles.com/2021/02/Irwdis.o.Megas.html
true
822813451161017456
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS PREMIUM CONTENT IS LOCKED STEP 1: Share to a social network STEP 2: Click the link on your social network Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy Table of Content